Panie, Ty który sprawiasz...

Panie, Ty który sprawiasz, że wody Bugu płyną, wirami złocistymi żłobią gościniec szeroki. Który pozwalasz łąkom zakwitać koniczyną, masz w Swojej pieczy czaple, mgły, wierzby i obłoki. Daj nam zrozumieć tę rzekę... Daj nam pokochać tę rzekę łąk okoloną zielenią i otuloną drzewami. Niech pozostanie piękna, dzika, nieokiełznana. Niech żyje w naszych sercach, niech płynie razem z nami. 2003