O Poetce


Izabela Płatkowska z domu Świeżawska urodziła się w 1931 roku we Lwowie, jako córka Szwajcarki Berty Bohler i Eustachego Świeżawskiego herbu Kuszaba. Wychowała się w Hołubiu. Majatek opusciła z rodzicami w 1943 roku. W 1944 roku została deportowana do Niemiec na przymusowe roboty. W latach 1945-1959 mieszkała w Szwaqjcarii u rodziny matki. Po latach spędzonych na robotach w Niemczech czy już powojennych czasowych pobytach w Anglii, tęskniła do Polski. W 1959 roku wróciła do kraju jako repatriantka i zamieszkała w Warszawie. Do dziś mówi, że to była właściwa decyzja
Od 1964 roku pracowała jako tłumaczka. Od zawsze pisze wiersze.
Od 1980 roku mieszkała na warszawskiej Sadybie. Pokochała to miejsce. Aktywnie udzielała się społecznie. W 2017 roku otrzymała tytuł Sadybianki Roku. Sama siebie nazywała "dyżurną staruszką" Sadyby. Do ostatnich dni była aktywnym członkiem Stowarzyszenia Polska 2050 i wierną fanką Szymona Hołowni w którym ceniła prawość, inteligencję, życzliwość dla ludzi i odwagę.
Zmarła 23 marca 2025 roku...

Prezentowane tu wiersze pochodzą z tomików „Tu gdzie serce czuje” (Hrubieszów, 1995), "Ręcznik haftowany. Rozmowy" oraz "Rymy odnalezione" wydanego w 2020 roku przez wydawnictwo Nowa VEDA sp. z o.o. przy wsparciu Sadybian i Przyjaciół Sadyby.

Materiały

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Subskrybuj: Komentarze (Atom)