Wybuchła urodzajem ziemia nadbużańska...

Wybuchła urodzajem ziemia nadbużańska, kolistym słońcem pamięć oświecona, obecnością przodków wiatr nabrzmiał nad łąką... Hospody pomyłuj Panie, wieki wzrastał wspólny dom, w Twoją wolę, jak w bogaty haft, zdobny. On nie umarł, Panie - jeno śpi... Hospody pomyłuj Przystanęłam, o Panie, na drodze, ja, tutejsza, ja - swoja wśród swoich. Mowy rytm mię do sedna prowadzi. Hospody pomyłuj Carskie wrota mię przyjęły, smukłe świece przygarnęły, śpiew cerkiewny sercem włada! Hospody pomyłuj 2000