Choć gródkę ziemi trzeba mieć
Na której można głowę złożyć
I w którą można głowę włożyć
Którą siać można by i żąć
I lipę, co nocami szepce,
Bociana, co klekoce z nieba
I więcej Polak nic już nie chce.
Innych już bogactw mu nie trzeba.
A gdyby dodać szmaragd łąk.
Parę skulonych wierzb nad wodą,
Kalinę, jarzębinę młodą
I pszczelich uli miodny krąg.
I konia co przez las poniesie.
I psa, co wiernie w domu czeka,
I wszystkich grzybów mnogość w lesie
To nie masz szczęśliwszego człeka.
1951 | 
 |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz