Do Matki

Kiedy znów w Polsce wiosnę zobaczymy, wtedy, Mamusiu, nowa będzie wiosna. Złotem kaczeńców, fiołkami radosna. Ta, której chcemy i w sercu nosimy. Dzwony zadzwonią tam na Zmartwychwstanie i ksiądz świąteczne pokropi kołacze. Radosnym echem Ojczyzny wołanie uderzy w serca i dusze tułacze. Z chaosu wspomnień tych lat, co za nami, na złotą nitkę nawleczemy razem. Te, co radości darzą promieniami, co szczęścia, słońca i wiosny obrazem. A te, co bolą, niechaj pozostaną w najgłębszym serca naszego zakątku. W Polsce, Mamusiu, w Wielkanocne rano, znajdziemy życie w jego nowym wątku. 1955