Czemu nie umiem...

Czemu nie umiem pisać Ci wierszy barwnych jak piórka pawie lub jaśniejących złotem weselszym niźli kaczeńce w trawie? Ni nie wiem, jakby w słowa wybrane wlać ciche śpiewy duszy, ni jak całować usta kochane w miłości mojej głuszy. Naucz mię, piosnko, westchnień zaklętych w twe rymy srebrno-złote, utul mię, słowo, wierszem poczęte, zetrzyj z mych warg tęsknotę. 1951