Wiatr rozawichrzył włosy...

Wiatr rozwichrzył włosy Poobrywał liście Strącił krople rosy... No tak, oczywiście... Jest mi bardzo jesiennie, trochę rzewnie, troszeczkę pisze i potajemnie składam me rymy w teczkę. Tęsknię trochę do Niego, melancholia i jesień... Patrzę jak wiatr na klombach liście układa w deseń. Trzeba będzie pomyśleć o zimowych wieczorach, o strucli, o choince... Szara, jesienna poro! Ach, gdyby można znowu "Jak to drzewiej bywało" rozleniwić się nieco, ułożyć się pomału i mrucząc, mrużąc ślepia jak Kubusie Puchatki, przedrzemać całą zimę w zaciszu własnej chatki. 1961