Nie wróci czas,
nie wróci już
gdy szumiał las
w poświacie zórz.
A był on w Tobie, we mnie, w nas.
Nie wróci już
słoneczny czas
gdy zapach róż
owiewał nas.
Nie wróci już
swoboda dni,
gdy śpiewa ptak,
gdy rosa lśni,
gdy kwitnie sad
i kwiatów krąg,
gdy rechot żab
wypływa z łąk.
Nie wróci czas dziecinnych snów
Co żyły w nas...
Nie wróci już...
Ten jasny czas, słoneczny czas,
złocony blaskiem zórz.
1949 |

 |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz