Elegia na Górę Kalwarię

Nie powstanie z morza Atlantyda, Nie powróci prawdziwe i bujne, A modlitwy, choć w szabas szeptane, Sypać będą się jak popiół z ksiąg. Nie ma tamtej Góry, dawnej Góry, Pozostała codzienna i znojna. Bez mądrości cadyka, bez płomieni świec... Nie ożyje martwa Atlantyda. Sercem wczuwam się w świat, który zginął... Uliczkami chdzę, podwórkami... Miriam! Mario! Żydowska dziewczyno! Módl się za Nimi! Módl sie za nami! 1997