Boże, za życia przeżyte
nie tam, gdzie serce czuje
za lata pełne tęsknoty
Mimo wszystko, dziękuję.
Za oczy, które widzą
jak latem faluje zboże,
za uszy, które słyszą
szum Bugu...
Dzięki Ci, Boże
Za stare dwie jabłonki,
które na polu stoją;
za przestrzenie dzieciństwa,
za wierną ziemię moją.
Zanim mnie, Panie, zabierzesz
tam, skąd mnie tu zesłałeś
pragnę Ci podziękować
za wszystko, co mi dałeś.
1992 | 
 |
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz