Na wiosennego nieba jasnym stropie...

Na wiosennego nieba jasnym stropie razem z chmurami podążam do Ciebie. Po dżdżów kwietniowych życiodajnym tropie idę myślami o miodzie i chlebie. Poszumem liści z zadumy w zadumę, z żałości w żałość i z pieśni do pieśni, dążę do Ciebie - jak przodkowie wcześni, gdy im tęsknota darła serca strunę. Ich pęd na zachód pchał, gdzie nowe łowy i zboża złote i miodne pasieki, a mnie wschód wabi, swojski lecz daleki i życiodajny, jak deszcze majowe. Lata wygnania ciążą mi jak wieki... Lecz kiedy Polsko, Twój przekroczę próg Ujrzę krąg nieba daleki, daleki... Jak bliski ludziom ww owym niebie Bóg. 1955