Do I.O.

Listy pisane do Ciebie nie będą nigdy wysłane lecz na pomiętych karteczkach wcisną się w kącik szuflady. Choć może? Fale jakoweś rządzące sercem i duszą poniosą je aż do Ciebie? Te szepty myśli najszczerszych. A wtedy w myślach uściśniesz mą rękę i zaprowadzisz mię do ogrodów przepysznych, gdzie wiosna narcyzy sadzi. Siądziemy (wciąż w myślach) na długo pod bzem kwitnącym liliowo, a słońce przepłynie strugą nad Twoją i moją głową. Oświetli Twe włosy płowe, ozłoci Twe oczy siwe (wciąż w myślach) słońce majowe przez chmurek majowych grzywę. A na podwieczerz, mój miły powrócę - ach nie ma rady! do listów pomiętych w kącie czarnej mogilnej szuflady. Powrócę i znowu sama zacznę pisać Ci w maju. Powiedz dlaczego, gdy w myślach, Godziny tak szybko mijają? 1955